فتوگرامتری و کاربردهای متنوع آن

فتوگرامتری و کاربردهای متنوع آن

فتوگرامتری، هنر، علم و فناوری به دست آوردن اطلاعات قابل اعتماد در مورد اشیای فیزیکی و محیط از طریق فرآیندهای ضبط ، اندازه گیری و تفسیر تصاویر و عکس های دیجیتالی می باشد. در واقع فتوگرامتری علم اندازه گیری از روی عکس می باشد. فتوگرامتری یک رشته مهندسی و زیر شاخه مهندسی نقشه برداری است

تعریف فتوگرامتری

انجمن فتوگرامتری و سنجش از دور آمریکا (ASPRS)، فتوگرامتری را چنین تعریف نموده است: فتوگرامتری، هنر، علم و فناوری به دست آوردن اطلاعات قابل اعتماد در مورد اشیای فیزیکی و محیط از طریق فرآیندهای ضبط ، اندازه گیری و تفسیر تصاویر و عکس های دیجیتالی می باشد. در واقع فتوگرامتری علم اندازه گیری از روی عکس می باشد. در فرآیند فتوگرامتری ورودی سیستم، عکس ها می باشند که پس از آنکه پردازش های اطلاعاتی خاصی بر روی آنها اجرا می شوند تبدیل به خروجی سیستم می شوند. خروجی سیستم معمولاً به صورت نقشه، طرح سه بعدی، مدل های اندازه گیری و … می باشد. پردازش های اطلاعاتی توسط سیستم های نرم افزاری  فتوگرامتری انجام می شوند. بعضی از سیستم های نرم افزاری که برای امور فتوگرامتری مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از: Context Capture & Acute 3D، Photo Modeler، Photosynth و … .

اولین تلاش های موفقیت آمیز در فتوگرامتری معمولاً شامل تکنیک های گرافیکی برای ترسیم جزئیات بود ، اما در سال های اولیه قرن بیستم محققان مستقل در اروپا و آفریقای جنوبی روش های ابزاری را ایجاد کردند که باعث افزایش دقت و سرعت نقشه کشی می شد. این روش های اولیه ابزار فقط برای استفاده در عکاسی زمینی مناسب بودند. اولین ابزارهای واقعا موفقی که برای استفاده در عکاسی هوایی طراحی شده بودند ، تا اواخر دهه 1920 معرفی نشدند. این بدان معنا بود که گسترش وسیع استفاده از عکس های هوایی برای تهیه نقشه و بازنگری نقشه در طول جنگ جهانی اول به تکنیک های ساده گرافیکی یا استفاده از سیستم های طرح نوری ، مانند اپیداسکوپ متکی بود. با این وجود ، با پایان جنگ جهانی اول ، عکاسی هوایی به یک ابزار استاندارد نقشه برداری تبدیل شده بود.

فتوگرامتری یک رشته مهندسی و زیر شاخه مهندسی نقشه برداری است و به شدت تحت تأثیر تحولات علوم کامپیوتر و الکترونیک است. استفاده روزافزون از رایانه تأثیر زیادی در فتوگرامتری داشته و خواهد داشت. این امر به ویژه در تغییر روش آنالوگ به روش تحلیلی و دیجیتالی آشکار می شود.

فتوگرامتری در نقشه برداری

انواع فتوگرامتری و کاربرد آنها

فتوگرامتری را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد ، اما یک روش استاندارد، تقسیم زمینه بر اساس موقعیت دوربین در هنگام عکاسی است. بر این اساس فتوگرامتری به دو صورت هوایی و زمینی (برد کوتاه) می باشد. در فتوگرامتری هوایی ، دوربین در هواپیما سوار می شود و معمولاً به صورت عمودی به سمت زمین نشان داده می شود. هنگام پرواز هواپیما در طول مسیر پرواز ، چندین عکس همپوشانی از زمین گرفته می شود. این هواپیما به طور سنتی از نوع هواپیماهای بدون سرنشین ثابت بوده اما اکنون بسیاری از پروژه ها با هواپیماهای بدون سرنشین و پهپادها انجام می شوند. به طور سنتی این عکس ها قبلاً در یک پلاتر پردازش می شدند اما اکنون اغلب توسط سیستم های دسک تاپ اتوماتیک پردازش می شوند. این نوع نقشه ها، نقشه های توپوگرافی می باشند. مدل فتوگرامتری هوایی برای معاینات جغرافیایی ، مطالعات زمین و خاک ، طراحی ساختاری برای بهسازی شهری ، هماهنگی ها ، دانش نظامی و سایر موارد استفاده می شود.

بخوانید  اطلاعاتی درباره انواع سیستم تصاویر

 

 انواع عکس های هوایی بر اساس محور دوربین شامل عمودی ، مورب کم و مایل زیاد است. هر کدام از این عکس ها مساحت مشخصی را پوشش می دهند و شامل کج شدن دوربین تا درجه خاصی است. نتایج حاصل از کج شدن دوربین می توانند چشمگیر باشند.

عکس های عمودی: در این نوع عکس ها ، محور دوربین در موقعیت عمودی قرار دارد ، در نتیجه تصویر، سطح نسبتاً کمی را تحت پوشش قرار می دهد. از آنجا که تصاویر عمودی یک نتیجه مستقیم دارند ، اغلب در نقشه برداری استفاده می شوند.

عکس های کم مایل: برای گرفتن این نوع عکس ها باید محور دوربین را بیش از سه درجه کج کرد. در این حالت ، افق در تصویر نهایی قابل مشاهده نخواهد بود و در نتیجه تصویر تا حدی مخدوش خواهد شد. این عکس ها می توانند برای گرفتن عکس هایی از نزدیک که به جزئیات بیشتری نیاز دارند ، مانند عکس هایی که برای تبلیغات استفاده می شوند ، مفید باشند.

عکس های با وضوح بالا: در اینجا محور دوربین تقریباً به 60 درجه متمایل است، که باعث می شود یک منطقه بزرگتر پوشانده شود و شامل افق در عکس نهایی خواهد بود. این نوع عکس دید وسیع تری از منطقه ای را می دهد که این را امکان می دهد ویژگی های جغرافیایی و نشانه ها را شناسایی کرد.

به طور کلی ، عکس های عمودی برای اهداف نقشه برداری مفیدتر هستند اما گرفتن عکس های عمودی در شرایط آب و هوایی ناپایدار دشوارتر است. در مقابل ، گرفتن عکس های مایل در طیف گسترده ای از شرایط آب و هوایی آسان تر است ، بنابراین بیشتر عکاسان این نوع عکاسی را ترجیح می دهند. از آنجا که عکس های مایل تصاویر نهایی را با نمای وسیع تر تولید می کنند ، برای توپوگرافی ، بررسی های جغرافیایی و شناسایی ویژگی های باستان شناسی مفیدتر هستند.

بخوانید  برسی تاریخ 200 سال قبل نقشه برداری

همچنین دو نوع عکس هوایی وجود دارد که بر اساس مقیاس ساخته می شوند: مقیاس بزرگ و مقیاس کوچک. مقیاس به ارتفاع هواپیما بستگی دارد و می تواند از نظر وضوح و جزئیات متفاوت باشد ، دقیقاً مانند انواع عکس ها بر اساس محور. به طور کلی ، عکس های در مقیاس بزرگتر جزئیات بیشتر مناطق کوچک را پوشش می دهند در حالی که عکس های مقیاس کوچک مناطق بزرگ را با جزئیات کمتر پوشش می دهند.

فتوگرامتری

عکس های با مقیاس بزرگ: این عکس ها با هواپیمایی که در ارتفاع کمتری پرواز می کند گرفته می شوند، در نتیجه مساحت کمتری توسط دوربین گرفته می شود اما اشیا در ابعاد بزرگتر دیده می شوند. این نوع عکس ها بیشتر برای نقشه برداری از ویژگی های زمین یا اندازه گیری اشیای خاص کاربرد دارند. به احتمال زیاد از آنها برای بازاریابی یا نگاه دقیق به ملک برای بررسی خسارت یا سایر موارد استفاده می شود.

عکس های با مقیاس کوچک: عکس هایی در مقیاس کوچک هنگام پرواز هواپیما در ارتفاعات بالاتر گرفته می شوند که اجازه می دهد یک منطقه بزرگتر در یک عکس پوشش داده شود. در حالی که منطقه تحت پوشش بزرگتر است ، نسبت اندازه هر شی در عکس نسبت به زمین کمتر خواهد بود ، به همین دلیل این عکس ها در مقیاس کوچک در نظر گرفته می شوند. این نوع عکس برای مطالعه مناطق بزرگتر که نقشه برداری یا اندازه گیری خاص ویژگی ها لازم نیست مفید است.

در فتوگرامتری زمینی یا برد کوتاه، دوربین بر روی زمین قرار گرفته و به سه صورت دستی ، سه پایه یا تیر نصب شده می باشد. معمولاً این نوع فتوگرامتری غیرتوپوگرافی است یعنی خروجی مانند مدل های زمین یا نقشه های توپوگرافی نیست ، بلکه در عوض نقشه ها ، مدل های سه بعدی ، اندازه گیری ها یا ابرهای نقطه ای است. دوربین های روزمره برای مدل سازی و اندازه گیری ساختمان ها ، سازه های مهندسی ، صحنه های پزشکی قانونی و تصادفات ، معادن ، کارهای خاکی ، انبارهای انباشته ، آثار باستانی ، مجموعه فیلم ها و غیره استفاده می شود.

فتوگرامتری زمینی

فتوگرامتری چیست؟

هنر، علم و فناوری به دست آوردن اطلاعات قابل اعتماد در مورد اشیای فیزیکی و محیط از طریق فرآیندهای ضبط ، اندازه گیری و تفسیر تصاویر و عکس های دیجیتالی می باشد

فتوگرامتری چند نوع دارد؟

2 نوع: زمینی و هوایی

انواع عکس هوایی چیست ؟

عمودی ، مورب کم و مایل زیاد است



به این مطلب امتیاز بدید :

مقالات مرتبط

دیدگاه

0 نظر تاکنون ارسال شده است